کہاوت، آکھان  ( ضر بِ المثل ، مقولہ)

کہاوت یعنی اوہ سچائی جِیہڑی عام لوکاں دے عمل دے مطابق ہمیشہ اک ہی نتیجہ رکھن دی وجہ نال لفظاں دا اک روپ دھار لیندی ہے   یا   وڈے سارے مضمون دا نچوڑ   یا    زبانِ خلق ۔ کہاوت یعنی آکھان ، کہنت یا آکھوت  تے محاورے وچ فرق اے ہے کہ کہاوت اپنی اصلی حالت وچ استعمال ہُندی ہے  تے محاورہ موقع دے مطابق مصدر دی طرح بدل کے استعمال ہُندا ہے۔

کیہندے نے کہ مغربی زبانوں نالوں مشرقی زباناں وچ کہاوتاں زیادہ ہن ، اول نمبر تے عربی تے دوجے تے ہسپانیہ دی زبان جس اتے عربی دی ثقافت دا کافی اثر ہے تے تیجے نمبر تے پاکستان تے بھارت ہن جتھے دی زبان پنجابی وچ ہزاراں کہاوتاں نیں۔

کسے علاقے دیاں کہاوتاں اوس علاقے دی ثقافت نوں بیان کردیاں ہن۔ایہناں دا روپ ایسا ہُندا ہے کہ ایہہ آسانی نال اک نسل توں دوسری نسل تک منتقل ہو جان ، ایس لئی ایہہ عام طور تے وزن وچ اک  تُک یا دو تُک وچ ملدیاں نے۔ زیادہ کہاوتاں پیشیاں دے مطابق ہن  شاید ایس لئی  کہ استاد اپنے شاگرداں نوں کم سکھان لئی اپنی زندگی دے تجربیاں تے اصولاں نوں ایہو جیہے لفظاں وچ بیان کردے سَن کہ شاگرد  یاد رکھ سکن  تے ایہہ الفاظ کہاوت بن جاندے سی۔ پیشیاں دے نال نال عام حیاتی دے تجربیاں نے وی کہاوتاں دا روپ دھار لیا، تے ایہو وجہ ہے کہ اَج ایسیاں کئی کہاوتاں اپنا وجود قائم نہیں رکھ پا رہیاں یا اوہ تبدیل ہو رہیاں ہن۔

کوشس کیتی جاۓ گی کہ زیادہ توں زیادہ آکھان اِیتھے لکھ سکیئے ۔